Polish version    English version  
  History of OI -> XIII OI 2005/2006 -> For contestants


 News
 About Olympic
 History of OI
XVII OI 2009/2010
XVI OI 2008/2009
XV OI 2007/2008
XIV OI 2006/2007
XIII OI 2005/2006
Schedule
Problems
Stage III - results
Stage II - results
Stage I - results
Stage II
Stage III
Regulations
For contestants
Helpful resources
XII OI 2004/2005
XI OI 2003/2004
X OI 2002/2003
IX OI 2001/2002
VIII OI 2000/2001
VII OI 1999/2000
VI OI 1998/1999
V OI 1997/1998
IV OI 1996/1997
III OI 1995/1996
II OI 1994/1995
I OI 1993/1994
 OI books
 National team
 Olympic camps
 Photo gallery
 Links
 SIO
 MAIN
This document is not available in English version.

Olimpiada Informatyczna - ocenianie rozwiązań

Alternatywne formaty: PS PDF

Przed organizatorami różnych konkursów informatycznych zawsze staje problem, jak oceniać prace ich uczestników. Idealnie byłoby, gdyby istniał sprawiedliwy, szybki, klarowny, oceniający prawdziwą wiedzę uczestników, a minimalizujący rolę przypadku, system oceny. Niestety, przynajmniej kilku z powyższych warunków nie można ze sobą pogodzić. Wszelkie próby "ręcznej" oceny rozwiązań, np. przez jakąś komisję, oprócz wątpliwości co do klarowności takiego sposobu oceny, skazane są z góry na niepowodzenie przy większych konkursach, z powodu zbytniej czasochłonności takiego procesu. Przykładowo w I etapie VIII Olimpiady Informatycznej wzięło udział 1534 osób, co przy 4 zadaniach, daje w kilka tysięcy rozwiązań do sprawdzenia. Innym sposobem jest wprowadzenie automatycznego sprawdzania, które jest całkowicie bezduszne wobec nawet minimalnych ludzkich pomyłek, jednak w pełni spełnia wszystkie pozostałe postulaty idealnego sprawdzania prac. Podczas Olimpiady wszystkie prace sprawdzane są automatycznie z wykorzystaniem specjalnie do tego napisanego oprogramowania. Jak już zostało wcześniej wspomniane może nie jest to sposób pozbawiony wad, lecz nic lepszego nie zostało do tej pory wymyślone.

Ocenianie

Na czym więc polega dokładnie owe maszynowe ocenianie rozwiązań? Większość zadań, które pojawiają się na Olimpiadzie, polega na wczytaniu danych, wykonaniu obliczeń i zapisania wyniku. W takim wypadku przygotowuje się zestaw od kilku do kilkunastu specjalnie przygotowanych (czytaj: najbardziej złośliwych) danych testowych, na których kolejno uruchamiany jest program zawodnika. Określenie "uruchamiany" jest pewnym uproszczeniem, gdyż nad tym procesem czuwa pewna tajemnicza maszyneria, której celem jest zagwarantowanie uczciwego i sprawiedliwego procesu oceniania. Każdy z przypadków testowych ma przypisany pewien limit czasowy oraz liczbę punktów, które można otrzymać za zaliczenie testu. Jeśli program zawodnika przekroczy ustalony limit czasowy, jego działanie jest przerywane. Podczas wykonania programu zawodnika mogą zdarzyć się następujące sytuacje:

  • program dał poprawną odpowiedź i zakończył się w wyznaczonym limicie czasowym,
  • program przekroczył dopuszczalny czas wykonania,
  • nastąpił błąd wykonania,
  • program udzielił błędnej odpowiedzi (lub jej nie udzielił).

Tylko w pierwszym przypadku (tzn. udzielenie prawidłowej odpowiedzi w wyznaczonym czasie) test jest zaliczany, we wszystkich pozostałych przypadkach rozwiązanie otrzymuje 0 punktów za test. Dokładna liczba punktów za test zależy od czasu wykonania. Jeśli maksymalny dopuszczalny czas wynosił T, a program zakończył się w czasie krótszym niż T/2, to otrzymuje maksymalną możliwą liczbę punktów; w przedziale T/2...T uzyskane punkty liniowo maleją, tak by osiągnąć 0 przy czasie T. Zależność ta pokazana jest na rys. 1.

wykres
Rys. 1. Wykres przedstawiający zależność między otrzymanymi punktami a czasem wykonania.

Grupowanie testów

Czasami zachodzi potrzeba umieszczenia w testach danych, dla których odpowiedź jest bardzo łatwa do obliczenia, czy wręcz zgadnięcia (np. odpowiedź NIE). W takich wypadkach stosuje się grupowanie testów. Grupowanie polega na uzależnieniu oceny za pewien zbiór testów od poprawnego zaliczenia wszystkich testów z grupy. Dokładniej wygląda to tak, że zawodnik nie otrzymuje oceny za poszczególne testy z grupy, lecz za całą grupę. Ocenę dla grupy jest równa minimalnej liczbie uzyskanych punktów z testów wchodzących w jej skład.

Limity czasowe

Często pada pytanie jak duże są limity czasowe dla danego zadania. Niestety w przypadku Olimpiady Informatycznej (jak i większości innych konkursów tego typu) nie jest on z góry podawany. Ustalenie, czy program jest już wystarczająco efektywny, czy nie, jest częścią rozwiązania zadania. Można jednak powiedzieć, że w 90% przypadków dopuszczalny limit czasowy dla maksymalnych danych jest rzędu kilku sekund (jakkolwiek nie jest to regułą).

Celem limitów czasowych, jest umożliwienie odróżnienia rozwiązań o różnych złożonościach czasowych. Stąd rozwiązanie o złożoności oczekiwanej przez jurorów, lecz bez specjalnych optymalizacji, powinno pomyślnie przejść wszystkie testy. Jednak już rozwiązanie o gorszej złożoności, nawet ze znacznymi optymalizacjami (np. przepisaniem części kodu w assemblerze) powinno przekroczyć limity przynajmniej dla części testów.

Rozwiązania

W chwili obecnej (październik 2002) podczas I etapu Olimpiady ocenie podlegają kody źródłowe programów. Zgłaszane programy są kompilowane w sposób podany w Zasadach organizacji zawodów (podane są tam wersje używanych kompilatorów i dokładne polecenia używane do kompilowania rozwiązań). Jeśli rozwiązania nie uda się skompilować w powyższy sposób jest ono automatycznie odrzucane. Ważną zmianą w stosunku do lat poprzednich jest zmiana sposobu wczytywania danych wejściowych i wyjściowych. Obecnie rozwiązania powinny wczytywać dane ze standardowego wejścia i zapisywać wynik na standardowe wyjście.

Co jest ważne, a co mniej

Rozwiązania sprawdzane są automatycznie, ważne jest więc, by rozwiązania nie utrudniały tego procesu.

Co jest ważne:

  • Poprawny format odpowiedzi - rozwiązania powinny dokładnie stosować się do formatu wyjścia podanego w zadaniu, wszelkie niezgodności mogą zostać potraktowane jako nieprawidłowa odpowiedź.
  • Sposób rozwiązania - rozwiązania niezbyt efektywne mogą otrzymać bardzo mało punktów. Cały sekret tkwi w tym, aby znaleźć algorytm, który potrafi rozwiązać zadany problem (nawet dla najbardziej złośliwych danych) w krótkim czasie. Tylko takie rozwiązanie ma szansę na uzyskanie 100% punktów.

A co trochę mniej:

  • Styl programowania, komentarze - niestety nie da się tych rzeczy formalnie zdefiniować, ani obiektywnie ocenić, stąd nie mają one wpływu na ocenę rozwiązania. Jednak statystycznie rzecz biorąc rozwiązania niechlujnie zakodowane i pozbawione komentarzy zawierają więcej błędów niż takie, przy których dołożono przynajmniej pewnej staranności.
  • Sposób rozwiązania - z powodów dokładnie takich jak w poprzednim punkcie, tak długo, jak rozwiązania zawodnika jest nie mniej efektywne niż rozwiązanie wzorcowe, jest tak samo dobre. Stąd tyle samo punktów może otrzymać rozwiązanie, które wypisuje jedynie wcześniej stablicowane wartości, jak i takie, które szybko je oblicza. Jeśli zadanie jest tak sformułowane, że możliwe jest stablicowanie odpowiedzi, to znaczy, że organizatorzy dopuścili taką formę rozwiązania.

Powodzenia!




Print friendly version